Westerhelling

« Terug naar Blogpagina

Gegeven paarden

Ik ben lid van een kledingruilkring. Ongeveer eens in de maand krijg ik een tas met tweedehands herenkleding waar ik naar believen iets uit kan halen of in kan stoppen. Daarna geef ik hem door aan de volgende op de lijst.

Daarbij bemerk ik bij mezelf het ¨gegeven paard-principe¨: ik vind het vaak gemakkelijker om blij te zijn met iets wat ik krijg of wat zomaar op mijn pad komt, dan met dingen die ik volledig naar eigen wens uitzoek en waar ik de volle mep voor betaal. Aan die laatsten stel ik namelijk hogere eisen, waar in de praktijk meestal niet aan voldaan wordt. Zo kan kleding onverwacht snel slijten, of een nieuwe bank staat bij nader inzien toch niet helemaal perfect bij de rest van mijn interieur.

Daarnaast is het vaak een moeilijk keuzeproces om iets helemaal naar eigen wens uit te zoeken. Het vraagt inzicht in wat je precies wilt, en je moet meestal heel veel verschillende opties tegen elkaar afwegen. Als je bijvoorbeeld een fiets koopt, kun je kiezen uit verschillende versnellings- en remsystemen, 26 of 28 inch wielen, dikkere of dunnere banden, en aluminium of stalen of carbonframes, om maar eens wat te noemen. Je ziet al snel door de bomen het bos niet meer waardoor je in het slechtste geval helemaal niets durft te kiezen. In zo’n geval is er best iets voor te zeggen om gewoon je lokale fietsenzaak binnen te wandelen en een keuze te maken uit het beperkte aanbod aan tweedehands fietsen.

Dat weinig keuze hebben een zegen kan zijn, geldt voor meer terreinen in het leven dan het aanschaffen van spullen. Je kunt op een datingapp blijven swipen in de hoop een levenspartner te vinden die aan al je wensen voldoet, maar die ga je waarschijnlijk niet vinden. Je kunt een ideale baan in je hoofd hebben, maar zodra je die met pijn en moeite gevonden hebt blijken er toch nadelen aan te kleven die je niet had voorzien.

Als je duidelijk voor ogen hebt wat je wilt én als dat een realistische optie is, dan lijkt het me goed om daarvoor te gaan. In de andere gevallen is het misschien beter om wat meer aan het toeval over te laten: wat is er in je omgeving voorhanden en wat kun je daarmee?

Een voordeel daarvan is dat je leert improviseren. Zo heb ik beter leren koken doordat ik ooit in een woongroep woonde waar we wekelijks een groentenpakket kregen. Daar zaten vaak groenten in die ik zelf nooit kocht, dus ging ik nieuwe recepten uitproberen.

Het kan ook waardevol zijn om jezelf bewust beperkingen op te leggen. Luister eens een paar weken lang naar slechts één muziekalbum, misschien ga je dat album dan wel steeds meer waarderen. Zoek eens een plekje in een park en ga een half uur kijken wat er op de paar vierkante meters om je heen allemaal te zien is. Spreek met je partner af dat je de komende weken bij het vrijen niet verder gaat dan alleen zoenen, wie weet krijgt dat zoenen dan een ongekende dimensie. Kortom: beperkingen nodigen ons uit om aan datgene wat er wèl is meer aandacht te schenken. De rijkdom ligt voor het oprapen.

 

Thomas Volman